Skanekam Larsje

de wegen van het lot

2006-03-18T14:13:00.000+01:00

Ik zat ooit in een auto met een 3 zits bank achterin, die net uitstak zodat via de klep alle uitlaatgassen binnen kwamen. Rijden met raampje open dus, maar in een Tshirtje op een regenachtige avond in oktober...
Ik was aan het verhuizen, ik zou gaan samenwonen, maar eigenlijk vroeg ik me wel af of het een goede idee was. Alsof het lot me tegen wou houden gingen alle lampen gelijk op rood. Toen ik voor het stoplicht stond zag ik vrienden op weg naar de kroeg vlak voor me voorbij fietsen. Het leventje wat ik achter me liet...
Later schreef ik er dit nummer over:

Road to Destiny

Late at night, a rainy night
Still to many miles to go
I keep thinking is this the good thing to do
All the lights turning red

I’m on the Road to Destiny
And can’t believe what I see
I just saw my past drive by my car

Rain keeps pouring down on me
Mood dropping to a new low
People with happy faces goiing to the bar
People who used to be my friends

I’m on the Road to Destiny
And can’t believe what I see
I just saw my past drive by my car

Leaving my old life, traded for a new
Leaving everything behind
Keep wondering, is this the right thing to do
Is this new life one of my kind?

I’m on the Road to Destiny
And can’t believe what I see
I just saw my past drive by my car

Die relatie ging op de klippen, ik kwam weer bij mams wonen, en de jaren sleepte zich voort. Tot het punt dat ik verhuisde naar een kraakpandje in Tilburg. Na een paar maanden werd ik vroeg wakker, stond vast op, kaarsje aan enzo. En bij dat kaarslicht zat ik te kijken naar mijn lieve vriendin die nog heerlijk in dromenland vertoefde, en kwam die oude tekst weer omhoog. Vanzelf ging ik nadenken over de stap die ik nu voor een tweede keer gemaakt had, maar nu anders. Een nieuwe weg van het lot, Another Road to Destiny. Heerlijk hoe je je in songteksten kunt uitdrukken....

Another Road to Destiny

Sitting back by the light of a flame
Thinking back at my choices of life
The road of destiny never been the same

I’m making the trip now on my own
Freedom in every possible way
But don’t you think that I feel alone

Another road to destiny
But this time I like what I see
I feel alive it’s going the right way
Hellyeah I’m here to stay

It’s the first time I got money to spend
Even got a job I like
This is life from a different blend

I love my girl and I love myself
I love my family I love my life
I love this song I love to love

Another road to destiny
But this time I like what I see
I feel alive it’s going the right way
Hellyeah I’m here to stay

I’m starting to look the way I want
Green mowhawk on my head
Starting to be proud of myself

Come on everyone just spread the news
Larsje is really out on the loose
This punklife is what I choose

Another road to destiny
But this time I like what I see
I feel alive it’s going the right way
Hellyeah I’m here to stay

Water bijvullen...

2005-11-10T15:43:00.000+01:00

12 uur smiddags, als goed Koos Werkeloos lig ik natuurlijk nog te slapen, tot de DINGDONG en geblaf daar abrubt een einde aan maakt.

Half aangekleed, zoekend naar de goede sleutel om de deur open te maken zie je al wat er staat... Zwart gekleed, onwijs groot, lang haar, en zelfs door de wazige voordeurraampjes zijn duidelijk tattoo's zichtbaar. Deja Vu all over again.

Koffie apperaat aan, 2 barkrukken aan de bar, en op de display van koffie apperaat staat "Water Bijvullen". Nu al? we beginnen net... Onze plaatselijke programmeur en organisator voor rockbandjes en kleine festivalletjes zit aan de bar. Reden van bezoek, naast koffie natuurlijk, is nieuwe data en plannen, aangezien hij bijna altijd ons inhuurt voor Licht en Geluid.

Anderhalf uur, 6 bakken koffie p.p., 8 verschillende CDtje en demo's, en een hoop gein later kijk ik weer naar een schermpje "Water Bijvullen". Damn nu al weer? Ik merk aan mijn darmen ook dat ik iets te veel koffie op de nuchtere maag heb gehad, en besluit om nog mar even te wachten met de volgende. Inmiddels heeft mijn moeder, thuis gekomen van haar werk en met een bak verse koffie, zich ook in het gesprek gemengd. Deze kant van Rock & Roll is voor sommige onbegrijpelijk, maar het is niet altijd Sex en Drugs....

nu toch maar eens ontbijten...

Moodswingers dance till the last song

2005-11-10T02:20:00.000+01:00

Mooie romantische, zelfs poetische titel, maar eigenlijk is het gewoon kut.

Door een deels onschuldige vraag werd ik vandaag dusdanig van mijn stuk gebracht dat ik het echt effe niet meer wist. Hetgene wat zo een positieve stimulans in mijn leven is momenteel waardoor ik ondanks alle niet leuke dingen toch vrolijk blijf, leek zich op heel dun ijs te bevinden.

Een samenzwering? Miscalculatie? Of toch gewoon Miscommunicatie....

Gek, hoe erg emoties je hele lichaan kunnen beinvloeden, zweten, warm en koud tegelijk, trillende lichaamsdelen, ogen die niet droog willen worden...

De commotie is inmiddels voorbij, en ik sta weer met bijde benen op de grond. In maanden, misschien jaren niet meer zo een Moodswing gehad, dat alles ineens om slaat en je maar niet terug kan komen naar je vrolijke zelf, ook al blijkt er over duidelijk niks aan de hand te zijn.
Zulke dingen zitten in je bloed, je komt er nooit vanaf, ook al dacht je dat het uit je systeem was....

Yeah, moodswingers dance till the last song....

Hoezo vampiers bestaan niet??

2005-11-02T12:47:00.000+01:00

Tientallen doden door hondsdolle vleermuizen

Uitgegeven: 2 november 2005 09:19
Laatst gewijzigd: 2 november 2005 09:29

SAO PAULO - In de Braziliaanse staat Maranhao zijn de afgelopen twee maanden zeker 23 mensen overleden nadat zij gebeten waren door vleermuizen met hondsdolheid. In de hoofdstad van de staat, Sao Luiz, zijn volgens het ministerie van Gezondheid ongeveer driehonderd aanvallen van de bloedzuigende dieren geregistreerd.

De meeste slachtoffers zijn kinderen en jeugdigen. Kennelijk zijn die kwetsbaarder omdat zij vaster slapen dan volwassenen. Niet alleen mensen maar ook veel dieren zijn het slachtoffer geworden van de dieren. De ontbossing in het gebied zou debet zijn aan de aanvallen door de vampiers, zei de onderminister van Gezondheid.

Wie door een beet van een vampier met hondsdolheid wordt besmet, moet snel behandeling zoeken omdat de ziekte anders dodelijk kan verlopen.

-------------------------------------------------------
Bron: http://www.nu.nl

Haarkleur

2005-10-14T15:48:00.000+02:00

En speciaal voor het optreden in Eerbeek vanavond is mijn kam extra bijgewerkt in een exclusieve salon in Doetinchem. Tis effe rije, maar het was het me wel waard !!!

Fanmail kan naar de gebruikelijke adressen en plekken.

Sex drugs Rock n Roll

2005-10-13T17:52:00.000+02:00

Wat klinkt dat stoer eigenlijk, maar de keerzijde....

Rock n Roll is in principe te vervangen door welke heftige muziek soort dan ook. Ik leef eigenlijk een soort punk leven op moment. Sex is helaas geen spraken van, ben vrijgezel en niet blij ermee, en zolang ik nog niet over mijn kort geleden verloren relatie heen ben ga ik ook geen andere dingen doen enzo.
En dan blijft drugs nog over...
Nja, drugs is niet leuk, het feit dat mensen dat nodig hebben om alles vol te houden zegt ergens wel genoeg over dat leventje erg geromantiseerd word door mensen die het niet kennen.

Vorige week had ik nachtdienst, en in het weekend niet genoeg tijd om weer naar dag ritme om te schakelen. Dus na 2 uurtjes slapen stond ik maandag netjes op tijd aan mijn lopende band. Geen probleem gaat goed. SMiddags ook weer bezig geweest, en erg laat in bed en weer na slechts een paar uurtjes slaap dinsdag om 6 uur weer aan het werk. Na het werk nog wat dingen in de stad moeten regelen, en ja dan kom je langs het cafe....
Weer een bekende, nog een bekende, nog een biertje, damn het is ineens avond. In de frietzaak kom je een oude bekende tegen, en je eindigd in een kraakpand 's avonds laat aangeschoten en er hing genoeg weed/hash rook in het pand om zelfs de mega Rotweiller in de hoek te vloeren.

3 uurtjes slaap, en woensdag ochtend weer om 6 uur aan het werk. Smiddags thuis toch even een middagje op bed gelegen.
Den avonds nog even achter MSN "Hey ga je mee de kroeg in?"
Toen ik om 4 uur thuis kwam was ik in kroegen geweest waar ik nooit eerder binnen was geweest.

Klinkt allemaal leuk en veel lol enzo, maar je houdt het niet vol. Ik begin niet aan drugs (noooo way), maar het geweldige rock en roll leventje is niet zo mooi als het lijkt (ik ben maanden achter met papierwerk, mijn kamer is een zooi die ook al maanden opgeruimd moet worden, etc.)

en waarom ik deze post maak?

nee ik heb zelf ook geen idee eigenlijk....

2005-09-24T20:09:00.000+02:00

De nacht is nog jong
Maar de machine draait op volle toeren
Uren glijden langzaam voorbij
Het einde is nog lang niet zicht

Duisternis als een koude deken
Ver weg maar toch aanwezig
Wachtend tot de morgenstond
Van het einde nog geen bericht

Het ritme is verstoord
De deining is vermoord
De stilte keert weder
Maar het is van korte duur

De sleur keert terug en weer een uur
Een kaft zonder boek, onderwerkelijkheid
De nacht blijft maar jong
Het einde nog lang niet in zicht

--------------------------------------------------

Hierboven staat een gedicht wat ik een aantal maanden geleden tijdens een laaaange nachtdienst geschreven heb.
Het nadeel van lopende banden is dat ze blijven lopen. Ook als je arm ertussen vast komt te zitten. Vandaar dat ik nu met een redelijk kapotte arm dit nu zit te typen....

Schreeuw

2005-09-21T00:47:00.000+02:00

Met zijn vijfen liepen we door de uiterwaarde van de Ijsel. De reden was simpel, een schreeuw.

Het kon niet waar zijn, het kon gewoon niet. De woorden zo simpel, maar toch klopte het niet, nee het kon niet. Dood. Dat ene woordje wat gewoon onwerkelijk was. Toch moesten we het wel geloven, al die mensen in zwarte kleren, familie, alles.

We waren er allemaal voor haar, al meer dan 24 uur non stop. En we zouden er blijven om te steunen. Daarom liepen we ook door de uiterwaarden. Voor ons een vriendin, voor haar DE grote zus. Niet zomaar iemand, maar haar meest dierbare.

Alles uitschreeuwen, letterlijk. Het klinkt so simpel, maar zoveel onmacht woede pijn angst en verdriet tegelijk bundelen is haast onmogelijk.

De schreeuw ging door merg en been. Helemaal koud kreeg je het er van. Het was gelijk duidelijk hoeveel meer pijn zij voelde, dat we ons schaamde dat we soms ook onze eigen emoties niet meer de baas waren. Ik stond naast haar en was net op tijd om haar op te vangen voor ze omviel, duizelig van zuurstof gebrek. Haar stem sloeg over, en nog een schreeuw... gevolgt door een snik.

Jaren later hoor ik nog steeds die schreeuw als ik over de dijk fiets, die oude windmolen zie, het water hoor ruisen. Nog altijd krijg ik het koud, huiver ik, hoe warm het ook is. Die middag ben ik nooit vergeten, net als de pijn, angst, wanhoop, onmacht en verdriet in die ene schreeuw....

-------------------------------------------------------------------------
Bijsluiter:
Dit verhaal is geen fictie, of geromantiseerd. Was het maar zo....

Lonsdale toch niet altijd rechts extremistisch volgens de AIVD

2005-07-12T14:30:00.000+02:00

Het is toch niet waar zeg?
Dat zeiden wij dus gelijk al, maar nee de politiek had 'de longsdale jongeren al gedemoniseerd.'

Waar ik me wel aan stoor is dat politici die reageren het nog altijd over longsdale jongeren hebben terwijl het rapport van de AIVD net verteld dat die niet bestaan. De politiek laat niet zo maar een beeld wat ze hebben los, als het ze zo goed uit komt.

Toch blijft het gewoon een kleding merk die door meerdere subculturen omarmt is. Bijvoorbeeld de skinhead cultuur, die politiek gezien zowel rechts als links kunnen zijn. Aangezien deze scene soms door elkaar loopt met de punkscene, is ook hier Longsdale een bekend merk wat regelmatig gedragen word toch. En dan op scholen natuurlijk, en daarnaast nog eens een keer mensen die ontdekt hebben dat er een paar letters in zitten die meneer Hitler ook voor zijn politieke partij heeft gebruikt. Gelijk vergeten ze dan even dat het bedrijf is gestart door een man met donkere huidskleur, en in Engeland door alle culturen word gedragen.

De AIVD is er nu achter, hoe lang zal eht duren voor ook de politiek in ziet dat ze er onwijs naast zitten???

Ik ben NIET ijdel...

2005-07-08T22:01:00.000+02:00

Ik ben NIET ijdel... Maar vandaag een keertje wel.

Na het opstaan eerst relax saampjes ontbijten natuurlijk, als je een dag begint moet je het goed doen.
Daarna onder het motto "voor alles is een eerste keer" mijn vriendin een scheermes en scheerschuim gegeven om boven op mijn hoofd de zijkanten bij te werken. Dat was nogal wennen. Ik heb een scheerapparaat, dus waarom zou ik aan die natte zooi beginnen? Ik ben daar misschien nogal al lui in, maar mijn hoofdje is nog nooit zo glad geweest. Mijn gezicht wel zelf weer met natuurlijk een scheerapparaat gedaan.

Toen mijn hanekam geweldig mooi omhoog stond, in de auto. Dat is niet makkelijk, zelf rijden met je hoofd helemaal schuin en laag zodat je de weg niet goed meer ziet, maar je haar wel nog mooi overeind staat. Natuurlijk omreiden omdat er weer een brug gesloten is, maar dat is Nederland.

Aangekomen werd de camera in elkaar gezet, rolletje erin (ohwja dat was vroeger zo), nieuwe batterijen, en voor een grote witte muur. Maar voor de foto sessie kon beginnen kreeg ik eerst een prachtige nieuwe gitaar in mijn handen van de Bo-El Guitar Company. De avond ervoor op mijn eigen ouwe rammelgitaartje nog in de oefenruimte mijn handen gepijnigd, en nu ineens en gloednieuwe erg mooi gitaar, met verse snaren, alles handgemaakt... Dan wil je wel in alle manieren op de foto om zulk een product aan te prijzen.

Naast werkplaats voor gitaren hebben ze ook een winkel. Dus nog snel verse snaren gehaald en onderdelen voor mijn opknapgitaar met 12 snaren, en toen weer met mijn kop scheef in de auto terug naar huis.

Ijdel zal ik nooit worden, maar nu mijn hoofd gebruikt gaat worden voor posters van een exclusief gitaar merk, ja dan wil ik er ook wel een keertje goed uit zien ook !!! Misschien ben ik een klein beetje ijdel dan...

Wat wil je nu eigenlijk?

2005-07-05T15:55:00.000+02:00

Soms heb je van die gesprekken dat je je echt afvraagt waar het nu over gaat.
Natuurlijk heeft elk verhaal 2 kanten, en ligt de waarheid in het midden, maar dit is mijn kant.

Online chatvriendin, ook paar keer in het echt gezien, altijd gezellig chatten enzo, soms nachten lang. Ook serieuze gesprekken kwamen regelmatig voor, handig om mensen van ongeveer dezelfde leeftijd op je lijst te hebben, met zulke mensen heb je soms toch meer aansluiting. Nu ben ik een tijd lang bijna niet op internet geweest, net als zij. Zij ging door een moeilijke periode, wist ik, maar het was mij niet gelukt om contact te houden door werk en dergelijke (en tijd met mijn vriendin samen ging toch ook voor, aangezien dat ook al een lange tijd er te vaak bij ingeschoten was). We hebben het hier maar over 3 weken ofzo, maar genoeg voor een woede uitbarsting aan haar kant.
'Goede vrienden houden altijd contact wat dan ook' 'waarom hoorde ik nooit iets van je' 'je hoeft nu geen verantwoording te geven waarom ik niks van je hoorde' etc. Alles wat ik zei was niet goed, maar niks zeggen natuurlijk ook niet. Het gesprek ging van slecht naar nog erger, tot ik de computer uitzette omdat het nergens heen ging. Volgende dag kom ik online, staat ze afwezig. Ik denk, dan is ze er niet, toch? logisch dacht ik.... Tot er een berichtje binnenkomt met 'ZIE JE WEL'. Ik antwoord met 4 vraagtekens en krijg als antwoord 'nee laat maar' terug. Op de vraag wat ze nu eigenlijk van me wil krijg ik 'Helemaal niks' te horen. Dus ik probeer niet meer te antwoorden, kijken of dat beter gaat...

Soms horen mensen alleen wat ze willen horen, en doen ze er ook alles aan om het vooral maar zo vaak mogelijk te horen.... Jammer dat ze er vooral zichzelf mee hebben.

to blog, or not to blog

2005-07-04T14:18:00.000+02:00

Anders dan de titel zich laat vermoeden word deze blogger in het Nederlands. Ik heb vaker logs journals en andere dingen online gehad, maar altijd engels. Misschien dat ik op deze manier het wat langer vol ga houden.
Ook voor het eerst, is dat ik niet een hele lange eerste post ga houden met wie ik ben. Is niet boeiend, en het houdt het onverwachts en onvoorspelbaar wat er allemaal gaat komen. Wel kan ik vast verklappen dat het vaak over muziek zal gaan. En dan niet alleen welke CD ik nu weer geweldig vind, maar een kijkje achter de schermen in deze wondere wereld der entertainment.

Achter de schermen? Jawel, want daar ben ik het meeste. Liever had ik ook wat meer op het podium gestaan, maar een mens kan niet alles hebben. In ieder geval zit ik niet lui achter de TV de hele dag en ga een keer per week naar een clubje of hobby toe. Burgerlijkheid kan heerlijk zijn, maar niet voor mij.
Af en toe probeer ik het eens uit, dan ga ik naar 2 goede vrienden van me. Getrouwd, kleintje erbij, hij werkt zij huisvrouw, beetje het standaard verhaal (katten erbij en alles). Als ik dan daar weer een dagje gezeten heb, en me als altijd prima vermaak, ben ik thuis toch weer blij dat ik nog niet zo leef. NOG niet nee inderdaad, ook voor mij zal er een tijd komen dat ik huisje boompje beestje thuis achter de TV hang, net als ieder mens....

Maar nu nog even niet.